• در پایان، تعداد سال‌های زندگی‌تان اهمیتی ندارد. آنچه مهم است، زندگی جاری در خلال این تعداد سال‌هاست. آبراهام لینکلن

درس‌های زندگی که از یک مرغ دریایی می‌توان آموخت

جان همه روز از لگدکوب خیال                       وز زیان و سود وز خوف زوال

نی صفا می‌ماندش نی لطف و فر                      نی به سوی آسمان  راه  سفر

                                                                                                                                                مولوی

آیا زندگی فقط تقلایی برای تامین معاش است؟

آیا ما بردۀ شرایط محیط زندگی‌مان هستیم؟

آیا زندگی ما صرفا اجرای سناریویی است که در نوشتن آن هیچ نقشی نداشته‌ایم؟

آیا محکوم به زیستن در تنگنای ترس‌ها، ضعف‌ها و باورهای خود هستیم؟

چه بر سر آن کودک خیالپرداز با آرزوهای بزرگ  و سرشار از شور و انرژی آمده است؟

چرا به شکل رونوشتی از دیگران درآمده‌ایم؟

چرا بسیار کمتر از آنی هستیم که در توانمان است؟

این‌ها سوالاتی است که گاه و بیگاه ذهن هر انسانی را به خود مشغول می‌کند. لحظه‌ای از زندگی روزمره فاصله می‌گیریم و معنای وجود و زندگی خود را به چالش می‌کشیم. اما این لحظات چون صاعقه‌ای گذراست و نوری که لحظه‌ای گسترۀ تاریک وجودمان را روشنی بخشیده بود در یک آن محو می‌شود و دوباره به هیاهوی بی‌پایان دغدغه‌های روزمره بازمی‌گردیم. اما در هر عصری افرادی پیدا می‌شوند که این پرسش‌ها را جدی گرفته و تمام وجودشان را غرق تامل در آن می‌کنند. ریچارد باخ، خلبانی بود که شوق درونی خود به پرواز، اوج گرفتن و کمال یافتن را به صورت داستان زندگی یک مرغ دریایی فرافکنی کرد.

در اینجا بخش‌هایی از کتاب جاناتان لوینگستون؛ مرغ دریایی را عینا و بی هیچ تفسیری، آورده‌ام به این امید که تامل در آن شوق پرواز و فراتررفتن از روزمرگی را برایمان به ارمغان آورد.

۱- برای جاناتان، مرغ دریایی، آنچه اهمیت داشت، پرواز بود، نه به چنگ آوردن طعمه. جاناتان بیش از هر چیز عاشق پریدن بود.
۲- تنها به پیروزی می‌اندیشید.
۳- اکنون زندگی چه پرمعناتر شده است! اینک بجای ضربه‌های سخت و پس و پیش و یکنواخت به قایق‌های ماهیگیری، دلیلی برای زندگی داریم! می‌توانیم خود را از بند نادانی برهانیم، می‌توانیم از خود جاندارانی سرافراز، هوشمند و ماهر بسازیم. می‌توانیم آزاد باشیم. می‌توانیم به پرواز درآمدن را بیاموزیم!
۴- سال‌های نویدبخش آینده نجواگر و درخشان می‌نمودند.
۵- جاناتان، مرغ دریایی، دریافت که سبب کوتاهی عمر مرغان دریایی بی‌حوصلگی و ترس و خشم است، و او با بیرون راندن این پندارها از خاطرش، زندگانی دراز و خوشی داشت.
۶- برای هر یک از آنان، مهمترین چیز در زندگانی رسیدن و دست یافتن به کمال بود.
۷- بهشت در زمان و مکان نیست. بهشت کمال یافتن است.
۸- شگفتا، آنان که از ترس سفر، کمال یافتن را خوار می‌شمارند، به هیج جا نمی‌رسند. اما آنانی که دشواری سفر را به امید کمال یافتن نادیده می‌انگارند، در دمی به همه جا می‌‌رسند.
۹- برای به پرواز درآمدن به جایی، به همان سرعتی که فکرش از سرت می‌گذرد، نخست باید چنین گمان کنی که به آنجا رسیده‌ای.
۱۰- اگر از ته دل بخواهی که بیاموزی.
۱۱- پس حقیقت این است: من مرغ دریایی کامل و آزادی هستم.
۱۲- آنگاه که بدانی چه می‌کنی، همواره پیروزی در راه است.
۱۳- جاناتان، همیشه دوست بدار.
۱۴- معنای پرواز ژرفتر از به چنگ آوردن خرده‌ای نان از قایقی پارویی است.
۱۵- مرغی دورتر را می‌بیند که بلندتر پریده باشد.
۱۶- هر یک از ما براستی نمونه‌ای از مرغ بزرگ هستیم، نمونه‌ای بیکرانه از آزادی. و پرواز سنجیده گامی است به سوی دریافت سرشت راستین ما. همۀ چیزهایی که دست و پاگیرمان می‌شوند باید از میان برداریم.
۱۷- تمام تن شما، چیزی بیش از اندیشه شما نیست، در تصویری که می‌توانید ببینیدش. زنجیرهای اندیشه‌تان را بگسلید، تا تن رها گردد.
۱۸- تو این آزادی را داری که خودت باشی، خویشتن راستینت، اینجا و اکنون، و هیچ چیز دیگر نمی‌تواند سد راه تو شود.
۱۹- هر مرغ حق دارد که به پرواز درآید، و آزادی سرشت راستین هستی اوست، و هر چیز دیگر که سد راه این آزادی باشد، باید از میان برداشته شود، خواه آداب و رسوم باشد، یا خرافه، و یا هر قید و بندی.
۲۰- چرا دشوارترین کار در جهان این است که دیگری را بر آن داریم تا بپذیرد که آزاد است.


مطالب مشابه:

از اطوکشیدن شخصیت خود دست بردارید

هفت مانعی که نمی‌گذارد نبوغ ذاتی خود را شکوفا کنید



 

 

2 Comments

  1. واقعا تو این دوره زمونه نمیشه مطلبی پیدا کرد که موفقیت و کمال رو در چیزای مادی نبینه ولی این مطلب بحث معنوی خوبی داشت خیلی خیلی خیلی لذت بردم کامنتم رو هم با جمله ای از نیچه تموم می کنم که میگه “پرنده هایی که در قفس به دنیا می ایند پرواز را بیماری می پندارند”

    • موسی توماج ایری

      خوشحالم که مطلب برای شما لذتبخش بوده. جمله ای که نقل کردید خیلی زیبا، معنادار و عمیق است. تا حالا نشنیده بودم. ممنون از شما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

27 − = 26