به گزارش وبدا، «هادی علیقلی»، عضو هیأت علمی گروه علوم اعصاب دانشکده علوم و فناوری‌های نوین پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به پیچیدگی پدیده پرخوری اظهار کرد: چاقی و پرخوری علاوه بر عوامل محیطی و روان‌شناختی، به ساختار و عملکرد مدارهای عصبی مغز نیز وابسته هستند.
 

وی افزود: یکی از مهم‌ترین این مدارها، مدار پاداش مغز است که ساختارهایی مانند ناحیه تگمنتوم شکمی و هسته اکومبنس را در بر می‌گیرد. این مدار از طریق ترشح دوپامین، احساس لذت و رضایت ناشی از خوردن غذاهای خوشایند را ایجاد می‌کند و در پرخوری‌های هیجانی یا وسواس‌گونه نقش مهمی دارد.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز ادامه داد: تفاوت‌های شناختی و عملکردی در قشر پیش‌پیشانی مغز که مسئول کنترل رفتار، تصمیم‌گیری و مهار تکانه‌ها است نیز با پرخوری ارتباط دارد و در افراد مبتلا به پرخوری، کاهش فعالیت این ناحیه می‌تواند توانایی مقاومت در برابر هوس‌های غذایی را مختل کند.

علیقلی با بیان اینکه این تغییرات سبب تداوم چرخه پرخوری و اضافه‌وزن می‌شود، گفت: شناخت بهتر مدارهای عصبی مغز، زمینه را برای ارائه درمان‌های هدفمند و نوآورانه فراهم کرده است.

وی افزود: روش‌هایی مانند تحریک مغناطیسی مغز و برخی درمان‌های دارویی که بر تنظیم انتقال‌دهنده‌های عصبی تمرکز دارند، می‌توانند به بازتنظیم مدارهای پاداش و تقویت عملکرد مهاری مغز کمک کنند. همچنین یافته‌های نوروساینس به توسعه مداخلات شناختی ـ رفتاری برای تقویت کنترل تکانه و مدیریت استرس منجر شده است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز تأکید کرد: دستاوردهای نوروساینس، درک عمیق‌تری از ریشه‌های زیستی و شناختی پرخوری فراهم کرده و می‌تواند راه را برای درمان‌های دقیق‌تر و فردمحور در مقابله با چاقی و اختلالات خوردن هموار سازد.