به گزارش خبرنگار مهر، شیخ حسین انصاریان در سومین روز از برنامه عزاداری حسینیه هدایت در تبیین حقایق عالم برزخ و قیامت اظهار داشت: اگر کسی خواهان منزلتی باشد که هنگام ورود به برزخ، طبق آیات سوره یاسین بگوید ای کاش قوم من میدانستند که خداوند مرا چگونه غرق در معرفت کرد و از گروه ارزشمندان خلقت قرار داد، و نیز اگر کسی آرزو دارد هنگام ورود به قیامت فرشتگان از هر سو به دیدارش آیند و سلام علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار را نثارش کنند، چارهای جز تمسک به امام حق و ولی الله الاعظم در دنیا ندارد.
وی افزود: تحقق این منازل عالی، از جمله شنیدن خطاب ادخلوها بسلام آمنین هنگام ورود به بهشت و دریافت سلامِ قول من رب الرحیم از سوی پروردگار مهربان هنگام نشستن بر تختهای بهشتی، همگی در گرو توسل و تمسک به امام هدایت است. ایشان تأکید کردند که خداوند متعال خود امامان را قرار داده تا بشریت را به مبدأ و معاد، حقایق هستی، احکام حلال و حرام، عمل صالح و اخلاق حسنه رهنمون سازند.
این واعظ تهرانی خاطرنشان ساخت که اگر امام هدایت کارگردان زندگی انسان نباشد، حتی اگر جسم مبارک ایشان در میان مردم حضور فیزیکی نداشته باشد، فرهنگ، امر، نهی و هدایتگریاش لازمالاجراست؛ چراکه بیاعتنایی به امام هدایت، انسان را همچون یک میت باطنی میسازد که قابل مقایسه با میت ظاهری نیست.
انصاریان با اشاره به شخصیت مرحوم حاج شیخ مرتضی آشتیانی که قبرش تنها چهار قدم با قبر حضرت رضا (ع) فاصله داشت، نقل کرد: یکی از بزرگان پس از دفن ایشان، در عالم رویا او را دید و از حالش در برزخ پرسید. شیخ آشتیانی پاسخ داد که دو فرشته الهی سوالاتی پرسیدند که به دلیل انس طولانیمدت با آنها، به راحتی پاسخ داد. نکته شگفتانگیز آن بود که قبل از شروع بازجویی فرشتگان، پیامبر اکرم (ص)، صدیقه طاهره (س) و تمام ائمه اطهار (ع) بالای سر او ایستاده بودند و وقتی فرشتگان خواستند سوال کنند، پیامبر فرمودند این بنده هشتاد سال در عبادت، گریه و توسل بوده و خسته است؛ از من بپرسید. این نشان میدهد که آن بزرگوار در دنیا در حیات طیبه بود و در برزخ نیز به واسطه ولایت اهل بیت زنده است.
وی تصریح کرد که اگر کسی قلباً و علناً ارتباطی با امام هدایت نداشته باشد، حتی رزق او نیز قطع نمیشود، زیرا رحمانیت خداوند حتی نسبت به افراد بیدین نیز لحظهای قطع نمیگردد، اما چنین افرادی از نظر معنوی مرده محسوب میشوند. ایشان با استناد به داستان حضرت ابراهیم (ع) و اسماعیل (ع) در ساخت کعبه بیان داشتند که دعای حضرت ابراهیم برای مؤمنین مستجاب شد، اما کسانی که کاری به امام هدایت ندارند و آثار علنی امامت را در قرآن نادیده میگیرند، در حکم اموات هستند.
این کارشناس دینی یادآور شد: منظور خداوند از نور در قرآن کریم، نور امام هدایت است و گاهی به صراحت نام امیرالمؤمنین (ع) برده شده است. وی به روایت مشترک شیعه و سنی اشاره کرد که پیامبر (ص) فرمودند تو و شیعیانت رستگارانید و اهل نجات و سعادت، علی (ع) و وابستگان به او هستند.
شیخ انصاریان در ادامه به تفسیر آیه ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه پرداخت و گفت: امام صادق (ع) در پاسخ به سؤال درباره معنای حسنه در دنیا و آخرت فرمودند حسنه واقعی آن است که دست انسان در دست علی (ع) باشد. ایشان پرسیدند آیا اویس قرنی، کمیل بن زیاد، مالک اشتر، ابوذر و سلمان فارسی اهل نجات هستند یا پرورشیافتگان ثقیفه؟
وی با بیان فضایل شاگردان مکتب علوی افزود: هنگام شهادت مالک اشتر، پیامبر (ص) بر منبر رفتند و فرمودند مادری که فرزندی مانند تو به دنیا آورده، نمونهای ندارد. همچنین درباره عمار یاسر نقل کردند که پیامبر (ص) پس از شهادت او جنگ را متوقف کردند، بر بالینش نشستند، سر شهید را بر دامان گرفتند و خطاب به ملکالموت فرمودند ای ملکالموت، تا اینجا آمدی و جان عمار را گرفتی، کاش جان مرا نیز میگرفتی.
این واعظ تهرانی در پایان با اشاره به مقام جون در روز عاشورا گفت: جون به امام حسین (ع) عرض کرد به روی سیاه و خونین من نگاه نکن، اما پس از شهادتش، اباعبدالله (ع) آمد، نشست و صورت به صورت او گذاشت. ایشان تأکید کردند که بدون علی (ع) و اهل بیت (ع)، زندگی مرگ و تاریکی است و ما به واسطه سیدالشهدا (ع) زندهایم و امام حسین (ع) را با نور ایشان میشناسیم.
