چکیده (Abstract)
بازی‌های آنلاین و سرگرمی‌های دیجیتال از طریق گوشی‌های هوشمند، رایانه‌ها، پلتفرم‌های بازی، استریم ویدیو و شبکه‌های اجتماعی به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره دانش‌آموزان و دانشجویان تبدیل شده‌اند. اثرات این پلتفرم‌ها بسته به مدت زمان استفاده، زمان‌بندی، نوع محتوا، میزان خودتنظیمی و زمینه یادگیری می‌تواند مثبت یا منفی باشد. استفاده متعادل و هدفمند از این پلتفرم‌ها می‌تواند از مهارت‌های شناختی، تعاملات اجتماعی، انگیزه و سواد دیجیتال پشتیبانی کند؛ در مقابل، استفاده مفرط یا اختلال‌گونه می‌تواند به حواس‌پرتی، کاهش زمان مطالعه، افت کیفیت خواب، کاهش درگیری در یادگیری و در نهایت تضعیف پیامدهای تحصیلی منجر شود.

نتایج این مرور نشان می‌دهد که رابطه میان سرگرمی دیجیتال و عملکرد تحصیلی مشروط و نسبی است و بهره‌گیری بهینه از آن نیازمند شکل‌گیری عادت‌های دیجیتال سالم، مدیریت زمان و هدایت والدین و مربیان است.