به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, بازار کار ایران در آستانه یک تغییر پارادایم است. ورود نسل جدید فارغ‌التحصیلان دانشگاهی به محیط‌های کاری، تضاد میان «نگاه سنتی کارفرمایان» و «خواست‌های مدرن نیروی کار» را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرده است. سید مالک حسینی، معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در تحلیل این وضعیت بر لزوم پذیرش این تغییر نسل تأکید می‌کند.
سید مالک حسینی، معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت کار، با هشدار نسبت به خطر خروج نیروهای متخصص جوان از چرخه تولید، از ضرورت بازنگری در فرهنگ مدیریت کارفرمایان خبر داد. او معتقد است برای جذب نسل جدید، بازار کار باید از مدل «فرماندهی سنتی» به سمت «انعطاف‌پذیری و مشارکت در سود» حرکت کند.
وی در این باره اظهار داشت: «ما باید تغییر نسل در بازار کار را درک کنیم و بپذیریم. موضوع بسیار مهمی است که بدانیم جوانان امروز نگاه متفاوتی دارند.» اما نکته کلیدی در تحلیل وی، اشاره به شکاف میان «پذیرش در کلام» و «اجرا در عمل» است. حسینی افزود: «گاهی در تئوری می‌پذیریم که نگاه جوانان متفاوت است، اما وقتی این تفاوت در محیط کار روی ما اعمال می‌شود، نمی‌توانیم آن را بپذیریم.»
گذار از ساعت کاری به «خروجی‌محوری»
تحلیل خواسته‌های نسل جدید نشان می‌دهد که مفهوم «حضور فیزیکی» جای خود را به «بهره‌وری» داده است. معاون اشتغال وزارت کار با اشاره به این تغییر رویکرد گفت: امروز نیروی جوان به صاحب‌کارش می‌گوید من همان خروجی را به تو می‌دهم، اما می‌خواهم ساعت کاری منعطف باشد.
از دیدگاه وی، این یک درخواست ساده نیست، بلکه یک هشدار مدیریتی است؛ زیرا اگر کارفرما در نقش جدید خود انعطاف به خرج ندهد، با پدیده «فرار مغزها» یا خروج نیروهای توانمند از سازمان مواجه خواهد شد. در واقع، انعطاف‌پذیری دیگر یک امتیاز نیست، بلکه ابزاری برای بقای سازمان‌ها در بازار رقابتی است.
سه رکن جذب نسل جدید: انعطاف، معنا و مالکیت
سید مالک حسینی برای موفقیت در جذب فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، سه محور اساسی را ترسیم می‌کند که هر کدام بیانگر یک نیاز روان‌شناختی و اقتصادی در نسل جدید است:
نخست، انعطاف در محیط و ارتباطات است؛ به گونه‌ای که سلسله‌مراتب‌های خشک جای خود را به تعاملات پویا بدهند.
جست‌وجوی معنا در شغل
حسینی در این باره افزود: «برای این نسل، بحث تنها گرفتن حقوق نیست؛ آن‌ها می‌خواهند احساس کنند کارشان مفید است و فایده‌ای عمومی خارج از دستمزد دارد.» این تحلیل نشان می‌دهد که نسل جدید، کار را ابزاری برای خودشکوفایی و اثرگذاری اجتماعی می‌بیند، نه صرفاً وسیله‌ای برای گذران زندگی.
سومین و استراتژیک‌ترین محور، مشارکت در ارزش افزوده است. معاون اشتغال وزارت کار دلیل ترویج مدل‌های تعاونی را در همین نیاز جست؛ وی اظهار داشت: این نسل دوست دارد در مزایای کار شریک باشد. آن‌ها نمی‌خواهند صرفاً یک حقوق‌بگیر باشند، بلکه می‌خواهند در ارزشی که تولید می‌کنند سهیم شوند.
تعاونی‌ها به عنوان راهکار نجات
به گزارش تسنیم, در مجموع، تحلیل سید مالک حسینی نشان می‌دهد که مدل‌های استخدامی سنتی (کارمند-کارفرما) دیگر پاسخگوی نیازهای نسل جدید نیستند. ترویج «مدل تعاونی» در واقع تلاشی است برای تبدیل «کارگر» به «شریک». وقتی نیروی کار احساس مالکیت کند، انگیزه تولید و بهره‌وری او به طور طبیعی افزایش می‌یابد.
چالش پیش روی وزارت کار و کارفرمایان این است که آیا می‌توانند از پوسته‌ی مدیریت دستوری خارج شده و به سمتی بروند که «انعطاف‌پذیری»، «معنای شغلی» و «توزیع عادلانه سود»، ارکان اصلی قراردادهای کاری در ایران باشد یا خیر.
انتهای پیام/
