---- زندگی در اشعار مولانا:
دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ ، ‌ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ ، دانی که پس از عمر چه ماند باقی ، مهر است و محبت است و باقی همه هیچ ،

موقعیت شما : صفحه اصلی » فرهنگی، هنر و سینما
طیفی که در «تلویزیون» بیشتر فعالیت می‌کنند یا افرادی هستند که اساساً اعتقاد چندانی به برخی مسائل ندارند و یا بر اساس سفارش و از طریق ارتباطات دوستانه و گروه‌های مختلف وارد این حوزه شده‌اند
طیفی که در «تلویزیون» بیشتر فعالیت می‌کنند یا افرادی هستند که اساساً اعتقاد چندانی به برخی مسائل ندارند و یا بر اساس سفارش و از طریق ارتباطات دوستانه و گروه‌های مختلف وارد این حوزه شده‌اند

طیفی که در «تلویزیون» بیشتر فعالیت می‌کنند یا افرادی هستند که اساساً اعتقاد چندانی به برخی مسائل ندارند و یا بر اساس سفارش و از طریق ارتباطات دوستانه و گروه‌های مختلف وارد این حوزه شده‌اند

سینماپرس: «ابوالفضل همراه» با انتقاد از عملکرد ناقص مدیران صدا و سیما و بیان این مطلب که نمی‌شود همچنان در یک دایره محدود حرکت کرد و روزبه‌روز از بخش‌های بیشتری از جامعه فاصله گرفت؛ گفت: ممکن است عده‌ای تصور کنند افرادی که در حوزه انقلاب فعال بوده‌اند و دغدغه‌هایی در این زمینه داشته‌اند، امروز راحت‌تر می‌توانند کار کنند، اما من معتقدم اتفاقاً برعکس است. طیفی که در تلویزیون بیشتر فعالیت می‌کنند، یا افرادی هستند که اساساً اعتقاد چندانی به برخی مسائل ندارند و توجیه دوستان این است که این افراد را بیاوریم تا مخاطب داشته باشیم، یا افرادی هستند که از نظر هنری حرف چندانی برای گفتن ندارند و بر اساس سفارش و از طریق ارتباطات دوستانه و گروه‌های مختلف وارد این حوزه شده‌اند و شرایط برایشان فراهم شده است. برخی از آن‌ها تهیه‌کننده شده‌اند، برخی کارگردان شده‌اند و حتی بعضی از آن‌ها وارد عرصه بازیگری شده‌اند.

«ابوالفضل همراه» بازیگر سینماو تلویزیون در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با ارزیابی عملکرد رسانه ملی در حوزه تولید آثار نمایشی، اظهار داشت: بحث صدا و سیما سال‌هاست که به موضوع بسیار پیچیده‌ای تبدیل شده و واقعاً دیگر نه کارشناسان، نه علاقه‌مندان و نه هیچ‌کدام از گروه‌های مختلف نمی‌توانند یک تحلیل مشخص و بیان روشنی از اتفاقاتی که در این رسانه در حال رخ دادن است، ارائه کنند.

وی افزود: به نظر من، ماهیت صدا و سیما تا حدی تغییر کرده و ساختار و ماهیت اصلی خود را مقداری از دست داده است. امروز صرفاً یک قشر خاص بیشتر مخاطب آن هستند. صدا و سیمایی که ما می‌شناختیم و همه آن را قبول داشتند و به آن علاقه‌مند بودند، به‌خصوص در دهه ۶۰ و حتی تا اواسط دهه ۷۰، یک رسانه کاملاً ملی بود؛ رسانه‌ای که همه علایق و سلایق را در نظر می‌گرفت و با شرایط کشور به‌روز بود و متناسب با شرایط جامعه، منطقی و عقلانی پیش می‌رفت.

بازیگر مجموعه‌های تلویزیونی «زمانی برای عاشقی» و «از سرنوشت» با انتقاد از محدود شدن دایره مخاطبان رسانه ملی از سوی مدیران آن تصریح کرد: متأسفانه امروز اعمال سلیقه‌هایی صورت می‌گیرد که به نظر من روزبه‌روز مخاطب را از رسانه دور می‌کند. این نوع سلیقه‌ای که برخی دوستان اعمال می‌کنند، نه‌تنها کمکی به تعامل با مخاطب نمی‌کند، بلکه باعث فاصله گرفتن مخاطب می‌شود.

او ادامه داد: البته این مسئله فقط مربوط به امروز نیست و سال‌هاست ادامه دارد. شاید بتوان گفت یک پروسه ۱۵ تا ۲۰ ساله است که چنین راهبردی شکل گرفته و به نظر من مسیر درستی نبوده است. درست است که از لحاظ کمی تعداد شبکه‌ها افزایش پیدا کرده و از نظر تنوع نیز برنامه‌های مختلفی تولید شده، اما به نظر من نتیجه آن فاصله گرفتن از مخاطب بوده است.

بازیگر مجموعه تلویزیونی «بومرنگ» با اشاره به تأثیر راه‌اندازی شبکه‌های متعدد تلویزیونی بر افول رسانه ملی در سال‌های اخیر بیان کرد: ما در گذشته دو یا سه شبکه داشتیم، اما همین دو یا سه شبکه کاملاً پربار و متنوع بودند و همه نوع سلیقه و گروه اجتماعی در آن‌ها حضور داشت. از زمانی که شروع کردند برخی افراد را حذف کنند و افرادی را که مخاطب زیادی داشتند از چرخه صدا و سیما کنار بگذارند و به جای آن‌ها افرادی را وارد کنند که بعضاً در سطح پایین‌تری قرار داشتند و در برخی برنامه‌ها نیز بیشتر وجه سیاسی، حزبی یا طیفی پیدا می‌کردند، به نظر من مخاطب بیشتر از رسانه فاصله گرفت.

وی تاکید کرد: این مسئله نیازمند بازگشت به همان بحثی است که بارها بزرگان کشور نیز مطرح کرده‌اند؛ اینکه این رسانه باید برای تمام مردم باشد. نمی‌شود همچنان در یک دایره محدود حرکت کرد و روزبه‌روز از بخش‌های بیشتری از جامعه فاصله گرفت.

ابوالفضل همراه، عدم مخاطب شناسی و محدود شدن ژانر در تولیدات تلویزیونی را از عوامل کاهش مخاطبان عنوان کرد و تصریح نمود: در دهه ۶۰ تنوع ژانر بسیار زیادی داشتیم. سریال‌های تاریخی متنوعی ساخته می‌شد؛ از تاریخ ایران گرفته تا موضوعات روز، دفاع مقدس، انقلاب و سایر موضوعات. اما امروز این تنوع را کمتر می‌بینیم. برای مثال، ما «سلطان و شبان» و «سربداران» را داشتیم که درباره تاریخ ایران بودند.

بازیگر مجموعه تلویزیونی «به سوی خورشید» ادامه داد: امروز بیشتر سریال‌های تاریخی که ساخته می‌شوند، به سمت موضوعات تاریخی ـ مذهبی رفته‌اند. در حالی که بخشی از مخاطبان به سریال‌های تاریخی علاقه داشتند و دوست داشتند درباره تاریخ خودشان اطلاعات بیشتری کسب کنند و تاریخ را در قالب فیلم و سریال ببینند. چرا باید این نیاز و علاقه با سریال‌های ترکی که درباره تاریخ ایران ساخته می‌شوند یا با تولیدات هالیوودی و آثار مشابه پاسخ داده شود؟

این بازیگر با تاکید بر لزوم توجه مدیران صدا و سیما نسبت به سلایق مخاطبان نسل جدید، بیان کرد: قطعاً جامعه ایران و مردم ما مردمی دیندار هستند و تاریخ و هویت خودشان را دوست دارند. همه این موارد باید در نظر گرفته شود. در عین حال، نسل جوان نیز نسلی است که خواسته‌ها و مطالبات خاص خودش را دارد و تا جایی که امکانات و شرایط اجازه می‌دهد، باید این خواسته‌ها نیز مورد توجه قرار گیرد.

وی افزود: هنوز برای من قابل درک نیست که چرا در تلویزیون نشان دادن ساز ممنوع است، در حالی که همه می‌دانند این چه سازی است و چه کاربردی دارد. به نظر من، هنوز در برخی مسائل، دوستان ما نتوانسته‌اند با واقعیت‌های جامعه کنار بیایند و این نوع نگاه در نهایت نتیجه خوبی برای رسانه ملی نداشته است. آقای همراه، در زمینه همکاری با هنرمندان، آیا این گزینش هم وجود دارد؟

در ادامه گفت و گو ابوالفضل همراه با گلایه از مدیران رسان هملی نسبت به محدود شدن حلقه هنرمندان حاضر در تولیدات تلویزیون، اظهار داشت: امروز شرایط به گونه‌ای است که همه هنرمندان و عواملی که در حوزه رسانه و تلویزیون فعالیت می‌کنند، چه به عنوان بازیگر، چه کارگردان، فیلمنامه‌نویس و سایر عوامل، از شرایط یکسانی برخوردار نیستند.

این بازیگر متعهد و انقلابی با انتقاد از بی توجهی مدیران تلویزیون نسبت به هنرمندان و بازیگران انقلابی، بیان کرد: ممکن است عده‌ای تصور کنند افرادی که در حوزه انقلاب فعال بوده‌اند و دغدغه‌هایی در این زمینه داشته‌اند، امروز راحت‌تر می‌توانند کار کنند، اما من معتقدم اتفاقاً برعکس است. طیفی که در تلویزیون بیشتر فعالیت می‌کنند، یا افرادی هستند که اساساً اعتقاد چندانی به برخی مسائل ندارند و توجیه دوستان این است که این افراد را بیاوریم تا مخاطب داشته باشیم، یا افرادی هستند که از نظر هنری حرف چندانی برای گفتن ندارند و بر اساس سفارش و از طریق ارتباطات دوستانه و گروه‌های مختلف وارد این حوزه شده‌اند و شرایط برایشان فراهم شده است. برخی از آن‌ها تهیه‌کننده شده‌اند، برخی کارگردان شده‌اند و حتی بعضی از آن‌ها وارد عرصه بازیگری شده‌اند.

او ادامه داد: به همین دلیل است که وقتی فیلم‌ها و سریال‌ها تلویزیون را نگاه می‌کنیم، متأسفانه به جز معدود آثاری که توسط اهالی فن ساخته شده‌اند، اکثر کارها واقعاً ضعیف و نازل هستند. اگر بخواهید این آثار را با سال‌های قبل و دوره‌های گذشته مقایسه کنید، می‌بینید که کیفیت به شدت افت کرده است.

بازیگر مجموعه تلویزیونی «شیوع» همچنین در مورد حضور بلاگر ها در سریال های تلویزیونی تصریح نمود: امروز بسیاری از بازیگران معتبر دیگر اصلاً در تلویزیون کار نمی‌کنند. به هر حال، بنا به دلایلی تمایلی به حضور در این آثار ندارند. اگر هم قرار است نسل جدیدی وارد تلویزیون شود، متأسفانه باید بگویم که گاهی از بلاگرها و افرادی که در فضای مجازی فعال بوده‌اند استفاده می‌شود؛ در حالی که ما طیف بسیار گسترده‌ای از افراد مستعد در کشور داریم.

وی افزود: ما بارها به مسئولان گفته‌ایم که این همه جشنواره، از جمله جشنواره تئاتر فجر، هر سال برگزار می‌شود و افراد بسیار مستعدی از سراسر کشور در این جشنواره‌ها مقام کسب می‌کنند. خروجی این استعدادها کجاست! چرا از این ظرفیت استفاده نمی‌شود!

این بازیگر متذکر شد: بازیگرانی که امروز در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها می‌بینید، واقعاً گاهی بر اساس رابطه انتخاب می‌شوند. در حالی که این همه آدم مستعد وجود دارند و نمی‌توانیم از این ظرفیت استفاده کنیم.

همراه بیان کرد: به همین دلیل است که می‌گویم تلویزیون متأسفانه دیگر واقعاً ملی نیست. عده خاصی می‌توانند از امکانات و مواهب آن بهره‌مند شوند و عملاً بسیاری از افراد خارج از این دایره قرار گرفته‌اند. متأسفانه روزبه‌روز نیز شاهد جدی‌تر شدن این مسئله هستیم.

بازیگر مجموعه تلویزیونی «گره بر باد» با بیان این مطلب که ای کاش حداقل جلساتی برگزار می‌کردند و صحبت‌های ما را می‌شنیدند؛ اظهار داشت: اما متأسفانه در سال‌های اخیر، احساس می‌کنم این مسائل اصلاً برای کسی اهمیت نداشته است.

«ابوالفضل همراه» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: گاهی می‌شنویم که می‌گویند جلسات هم‌اندیشی برگزار کرده‌ایم؛ اما با چه کسانی! با همان افرادی که همیشه اطراف خودشان هستند. در واقع، بسیاری از ما را وارد این چرخه نمی‌کنند که بتوانیم نظر بدهیم، پیشنهاد کنیم، جایی نقد کنیم و جایی نیز بگوییم که این کار شما خوب بوده و عملکرد مثبتی داشته‌اید، اما در بخش دیگری ضعف وجود داشته است.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*