به گزارش خبرنگار مهر، فرایند فرزندخواندگی در ایران مسیری قانونی و چندمرحلهای است که از بررسی شرایط متقاضیان در سازمان بهزیستی آغاز میشود و پس از طی مراحل قضایی، به صدور حکم سرپرستی میانجامد. اما یکی از مهمترین پرسشها پس از پذیرش کودک این است که وضعیت هویتی او در شناسنامه چگونه ثبت میشود و فرزندخوانده چه زمانی میتواند به اطلاعات مربوط به والدین واقعی خود دسترسی پیدا کند.
فرزندخواندگی از کجا آغاز میشود؟
متقاضیان سرپرستی باید درخواست خود را از مسیرهای تعیینشده توسط سازمان بهزیستی ثبت و مراحل ارزیابی را طی کنند. بررسی شرایط خانوادگی و اجتماعی، وضعیت سلامت، توانایی مالی، صلاحیت اخلاقی و انجام استعلامهای قانونی از جمله اقداماتی است که پیش از ورود پرونده به مرحله قضایی انجام میشود.
پس از تکمیل بررسیها، پرونده در اختیار دادگاه صالح قرار میگیرد. بر اساس قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست، دادگاه میتواند در صورت احراز شرایط لازم، قرار سرپرستی آزمایشی به مدت شش ماه صادر کند.
در صورت مناسب بودن شرایط در این دوره و احراز سایر الزامات قانونی، حکم قطعی سرپرستی صادر خواهد شد.
بعد از حکم قطعی، شناسنامه کودک چه میشود؟
پس از صدور حکم قطعی، دادگاه مفاد حکم را برای اجرا به سازمان ثبت احوال و سازمان بهزیستی اعلام میکند.
مطابق ماده ۲۲ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست، ثبت احوال مکلف است برای کودک تحت سرپرستی، شناسنامه جدیدی با نام و نام خانوادگی سرپرست یا زوجین سرپرست صادر کند.
این یعنی در شناسنامه جدید، سرپرستان قانونی کودک در جایگاه والدین وی ثبت میشوند؛ با این حال قانون برای حفظ سوابق نسبی کودک نیز تمهیداتی در نظر گرفته است.
آیا نام والدین واقعی در شناسنامه درج میشود؟
یکی از مهمترین بخشهای قانون، نحوه ثبت اطلاعات والدین واقعی کودک است. بر اساس ماده ۲۲، در قسمت توضیحات شناسنامه، مفاد حکم سرپرستی و نام و نام خانوادگی والدین واقعی کودک، در صورت مشخص بودن، درج میشود.
بنابراین این تصور که با صدور شناسنامه جدید، سابقه والدین واقعی کودک برای همیشه از اسناد سجلی حذف میشود، با مقررات قانونی منطبق نیست.
در واقع، قانون تلاش کرده است از یک سو هویت و وضعیت خانوادگی جدید کودک را در اسناد رسمی تثبیت کند و از
فرزندخوانده از چه زمانی میتواند درباره والدین واقعی خود اطلاعات بگیرد؟
قانون برای دوران پس از رسیدن فرزندخوانده به سن ۱۸ سالگی نیز حکم مشخصی دارد.
مطابق تبصره ماده ۲۲، فرزندخوانده پس از رسیدن به ۱۸ سالگی میتواند درخواست صدور شناسنامه جدید کند.در صورت معلوم بودن والدین واقعی، امکان درج نام آنان در شناسنامه پیشبینی شده است و در صورت معلوم نبودن والدین واقعی، مقررات مربوط به انتخاب نام خانوادگی نیز اعمال میشود.
بنابراین ۱۸ سالگی در قانون، نقطه مهمی در دسترسی رسمی فرد به اطلاعات هویتی مربوط به گذشته خود محسوب میشود.
اگر والدین واقعی کودک ناشناس باشند چه؟
همه کودکان تحت سرپرستی، اطلاعات کامل درباره والدین زیستی خود ندارند. در برخی پروندهها ممکن است هویت یکی یا هر دو والد مشخص نباشد.
در چنین شرایطی، ثبت احوال مطابق مقررات سجلی و مفاد حکم قضایی اقدام میکند. بنابراین نمیتوان بهصورت کلی گفت که برای تمام کودکان مجهولالهویه نامهای ثابت و مشخصی مانند «علی» و «فاطمه» به عنوان والد فرضی ثبت میشود.
در برخی وضعیتهای خاص، مقررات امکان درج نام کوچک والد یا والدین فرضی را پیشبینی کرده است، اما نحوه ثبت آن به وضعیت پرونده و مقررات مربوط بستگی دارد.
آیا زنان مجرد هم میتوانند سرپرست کودک شوند؟
قانون تنها زوجهای متأهل را واجد شرایط سرپرستی نمیداند. بر اساس ماده ۵ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست، زنان و دختران بدون شوهر که حداقل ۳۰ سال سن داشته باشند، در صورت احراز سایر شرایط قانونی، میتوانند سرپرستی دختران را بر عهده بگیرند.
در مقررات، برای این گروه محدودیت جنسیت کودک در نظر گرفته شده و آنان نمیتوانند همانند زوجین،
سرپرستی هر کودک واجد شرایطی را بر عهده بگیرند.
آیا سرپرستی زن مجرد فقط به یک کودک محدود است؟
خیر. قانون چنین محدودیت عامی را تعیین نکرده است.ماده ۷ قانون مقرر میکند متقاضیان سرپرستی اصولاً نمیتوانند بیش از دو کودک یا نوجوان را تحت سرپرستی قرار دهند؛ البته در مورد کودکانی که تحت سرپرستی اعضای یک خانواده هستند، استثناهایی وجود دارد. بنابراین عبارت زن مجرد فقط میتواند یک فرزند داشته باشد مبنای عمومی و دقیقی در قانون ندارد.
آیا کودک باید بالای ۵ سال باشد؟
در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست، برای زنان مجرد چنین قاعده کلیای که «کودک حتماً باید بالای پنج سال باشد» تعیین نشده است.
شرایط سنی کودک، وضعیت سرپرستی و اولویتهای قانونی باید با توجه به وضعیت هر پرونده و مقررات مربوط بررسی شود؛ بنابراین نمیتوان «بالای پنج سال» را به عنوان یک شرط عمومی و قطعی برای تمام زنان مجرد اعلام کرد.
اولویت با چه کسانی است؟
قانون برای واگذاری سرپرستی، اولویتهایی را تعیین کرده است.در ماده ۵، زن و شوهر بدون فرزند در اولویت نخست قرار دارند. پس از آنها، زنان و دختران بدون شوهر فاقد فرزند و سپس زن و شوهر دارای فرزند قرار میگیرند. همچنین در شرایط مساوی، متقاضیان کمتر از ۵۰ سال نسبت به متقاضیان ۵۰ سال و بیشتر اولویت دارند.
اگر زن سرپرست بعداً ازدواج کند، چه اتفاقی میافتد؟
ازدواج مجدد سرپرست زن موضوعی نیست که بتوان درباره آن بهصورت ساده گفت هیچ اثری بر سرپرستی ندارد. مطابق آییننامه اجرایی، در صورت ازدواج سرپرست منحصر، موضوع باید به دادگاه اعلام شود و با توجه به شرایط قانونی، درباره ادامه سرپرستی به صورت مشترک یا فسخ سرپرستی تصمیمگیری میشود.
بنابراین تغییر وضعیت تأهل سرپرست میتواند آثار حقوقی مهمی داشته باشد و باید مطابق مقررات و شرایط پرونده بررسی شود.
آیا کودک از ابتدا میداند که فرزندخوانده است؟
این پرسش با موضوع ثبت اطلاعات در شناسنامه تفاوت دارد.قانون برای ثبت و حفظ اطلاعات هویتی کودک مقررات مشخصی وضع کرده است، اما از ماده ۲۲ نمیتوان یک سن مشخص را به عنوان زمان الزامی برای آگاه کردن کودک از فرزندخواندگی استخراج کرد.
از سوی دیگر، در عمل ممکن است کودک در سنین مختلف از طریق پرسشهای اطرافیان، تفاوتهای ظاهری، اطلاعات مربوط به گذشته یا مسائل خانوادگی با پرسشهایی درباره هویت خود مواجه شود.
به همین دلیل، مسئله اطلاع کودک از فرزندخواندگی علاوه بر جنبه حقوقی، ابعاد روانشناختی و تربیتی نیز دارد و نحوه مواجهه خانواده با آن باید با توجه به سن، میزان درک و شرایط روحی کودک انجام شود.
فرزندخواندگی؛ شناسنامهای جدید برای یک زندگی جدید
قانون تلاش کرده است میان دو موضوع تعادل ایجاد کند؛ از یک سو کودک تحت حمایت و سرپرستی خانواده جدید قرار گیرد و از سوی دیگر، سوابق هویتی و نسبی او بهطور کامل از بین نرود.
بر همین اساس، پس از صدور حکم قطعی، شناسنامه جدید با نام سرپرستان صادر میشود، اما اطلاعات مربوط به والدین واقعی در صورت مشخص بودن، در چارچوب مقررات حفظ خواهد شد. فرزندخوانده نیز پس از رسیدن به ۱۸ سالگی، از حق قانونی برای درخواست شناسنامه جدید و پیگیری اطلاعات هویتی مربوط به والدین واقعی خود برخوردار است.
در نتیجه، فرزندخواندگی را نباید صرفاً تغییر نام در شناسنامه دانست؛ این فرایند مجموعهای از حقوق و تکالیف قانونی است که از زمان پذیرش کودک آغاز میشود و میتواند تا سالها بعد، بهویژه در حوزه هویت و دسترسی به اطلاعات نسبی، ادامه پیدا کند.
