به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، این روزها اگر در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهرهای ایران قدم بگذارید، بوی حماسه‌ای به مشام می‌رسد که نه در پادگان‌ها، بلکه در قلب خانه‌ها پا گرفته است.

از جنوبی‌ترین کرانه‌های خلیج‌فارس تا دامنه‌های البرز، مردمانی ایستاده‌اند که جبهه مقاومت را نه یک مفهوم دوردست، بلکه پاره تن خود می‌دانند. این یک گزارش رسمی از اعداد و ارقام نیست؛ روایتی است از ایثاری که در آن، مرز میان سنگر و خانه برداشته شده است.

درخشش عیار ایمان در دستان زنان قشمی

در بسیاری شهرها از جمله قشم، جایی که صدای موج‌ها با ذکر صلوات زنان ساحل‌نشین گره خورده، صحنه‌های عجیبی خلق می‌شود. بانوانی که تمام دارایی‌شان از مال دنیا چند قطعه طلاست، بدون ذره‌ای تردید، النگوها و گوشواره‌های خود را برای یاری رزمندگان اهدا می‌کنند.

اینجا طلا دیگر یک زینت نیست؛ بلکه فشنگی است که از آستین همت بیرون می‌آید تا لرزه بر اندام دشمن اندازد. این زنان آفتاب‌سوخته با دستانی که بوی دریا می‌دهد، پیوندی میان آب‌های نیلگون جنوب و زیتون‌زارهای جبهه مقاومت برقرار کرده‌اند که هیچ تحریمی قادر به گسستن آن نیست.

عطر نان گرم در سفره‌های جبهه

کمی آن‌سوتر، تنورهای خانگی بار دیگر به یاد روزهای دفاع مقدس داغ شده‌اند. در بسیاری از نقاط، از جمله روستاهای دورافتاده و بنادر، پویش‌های خودجوش پخت غذا و نان برای رزمندگان شکل گرفته است.

مردم با همان بضاعت اندک، بهترین محصولات خود را بسته‌بندی می‌کنند تا به دست کسانی برسانند که در خط مقدم، سینه‌ سپر کرده‌اند. هر قرص نانی که پخته می‌شود، پیامی از استقامت دارد و هر ظرف غذایی که با عشق طبخ می‌گردد، نیرو‌بخش قدم‌هایی است که در راه آزادی برداشته می‌شوند.

این تدارکات مردمی، نشان‌دهنده آن است که عقبه استراتژیک مقاومت، نه انبارهای تسلیحاتی، بلکه سفره‌های با برکت ملت ایران است.

میدان‌هایی که هر شب بیدارند

اما حمایت‌ها تنها به مادیات ختم نمی‌شود. شب که از راه می‌رسد، میادین اصلی شهرها به میعادگاه کسانی تبدیل می‌شود که می‌خواهند فریاد بزنند جبهه حق تنها نیست.

حضور مستمر و شبانه مردم در میادین، از تهران تا دورترین نقاط مرزی، لایه‌ای دیگر از نبرد رسانه‌ای و روانی علیه استکبار است. این تجمعات خودجوش که با شعارهای حماسی و دعای خیر همراه است، لرزه بر محاسبات دشمن می‌اندازد.

مردمی که هر شب به خیابان می‌آیند، ثابت می‌کنند که نبض مقاومت در رگ‌های این سرزمین می‌تپد و این بیداری، کابوسی است که برای غاصبان پایانی نخواهد داشت.

حماسه‌ای که پایانی ندارد

ایران امروز، یکپارچه تبدیل به ستاد پشتیبانی بزرگی شده است که در آن پیر و جوان، هر یک به سهم خود نقشی ایفا می‌کنند. یکی با اهدای حقوق ماهانه، یکی با تخصص خود و دیگری با حضور در میدان.

این پیوند ناگسستنی میان ملت و رزمندگان، همان رمزی است که پیروزی نهایی را تضمین می‌کند. یادداشت‌ها و گزارش‌ها شاید بتوانند گوشه‌ای از این عظمت را به تصویر بکشند، اما حقیقت ماجرا در چشمان آن مادری نهفته است که با لبخند، انگشتری یادگاری‌اش را به نفع جبهه مقاومت می‌بخشد؛ ایثاری که فراتر از کلمات و توصیف‌های روزنامه‌نگاری است.

انتهای پیام/7558/