بیماری‌های گوناگون عصبی-روانی و عصبی-رشدی مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و اختلال طیف اوتیسم با الگوهای رفتاری بسیار متمایز و چالش‌های مرتبط مشخص می‌شوند. بسیاری از پژوهش‌های پیشین حوزه علوم اعصاب سعی داشته‌اند مبانی عصبی-زیستی منحصربه‌فرد هر بیماری را کشف کنند، اما هنوز مشخص نیست که آیا آنها نشانگرهای مشترکی دارند یا خیر.

به نقل از مدیکال‌اکسپرس، پژوهشگران «دانشگاه فودان»(Fudan University)، «کینگز کالج لندن»(King’s College London)، «دانشگاه پاریس-ساکلی»(University Paris-Saclay) و سایر مؤسسات علمی، یکی از جامع‌ترین تحلیل‌ها تا به امروز را برای بررسی نشانه‌های ژنتیکی مشترک و مرتبط با سیستم ایمنی بیماری‌های عصبی-روانی و عصبی-رشدی انجام داده‌اند.

پژوهش آنها سه ژن کلیدی را مشخص می‌کند که به نظر می‌رسد واسطه تغییرات مولکولی مرتبط با افزایش خطر ابتلا به ۶ بیماری مجزای عصبی-رشدی، روانی و مرتبط با خواب هستند.

«لوهنگ کیان»(Luheng Qian)، «رونیه شی»(Runye Shi) و همکارانشان در مقاله خود نوشتند: مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنای اختلالات عصبی-روانی اصلی تا حد زیادی مبهم هستند. با توجه به ارتباط مکرر اختلال در تنظیم سیستم ایمنی با این بیماری‌ها، ما از داده‌های چند اُمیک به‌دست‌آمده از خون نوجوانان سالم برای شناسایی نشانگرهای زیستی و مکانیسم‌هایی استفاده کردیم که می‌توانند به تشخیص و درمان کمک کنند.

این گروه پژوهشی، داده‌های بیولوژیکی به‌دست‌آمده از خون ۱۲۷۴ نوجوان را که هیچ بیماری روانی در آنها تشخیص داده نشده بود، تحلیل کردند. این نوجوانان به عنوان بخشی از پروژه «IMAGEN» بررسی شدند که یک پژوهش بزرگ در اروپا است و بررسی می‌کند که عوامل بیولوژیکی، روانی و محیطی متمایز در دوران نوجوانی چگونه بر رشد مغز و خطر رویارویی با بیماری‌های سلامت روان تأثیر می‌گذارند.

تحلیل‌های پژوهشگران به شناسایی نشانگرهای مولکولی گوناگونی انجامید که یا به شرایط خاصی منحصر می‌شدند یا با چندین بیماری مرتبط بودند. علاوه بر این، نشانگرهای مولکولی به پژوهشگران امکان دادند تا ژن‌هایی را کشف کنند که به نظر می‌رسید واسطه تغییرات متیلاسیون DNA مرتبط با ۶ بیماری شامل اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی، اختلال افسردگی عمده، اختلال طیف اوتیسم و بی‌خوابی هستند.

پژوهشگران در مقاله خود نوشتند: ژن‌های شناسایی‌شده به طور قابل توجهی در مسیرهای مرتبط با بیماری‌های روانی و خودایمنی غنی شده بودند که نشان‌دهنده یک ساختار ژنومی مشترک بین اختلالات خودایمنی و عصبی-روانی است.

این گروه پژوهشی، مکانیسم‌های مولکولی را کشف کردند که به نظر می‌رسد در چندین بیماری روانی و عصبی-رشدی مشترک هستند و همچنین، ژن‌هایی را یافتند که به نظر می‌رسد با بیماری‌های خاص ارتباط دارند.

پژوهش آنها به شناسایی سه ژن به نام‌های MAD1L1، MRPL2 و HLA-DRB1 انجامید که به نظر می‌رسد تغییرات متیلاسیون DNA و مسیرهای بیولوژیکی مرتبط با بیماری‌های گوناگون را به هم مرتبط می‌کنند.

در ادامه مقاله آمده است: یافته‌های ما مکانیسم‌های مولکولی کلیدی و ژن‌های دخیل در اختلالات عصبی-روانی را برجسته می‌کنند و اهداف جدید امیدوارکننده‌ای را برای مداخله درمانی ارائه می‌دهند.