---- زندگی در اشعار مولانا:
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
در اغلب استانها، میزان مالکیت در روستاها بیشتر از شهرهاست؛ موضوعی که به تفاوت قیمت زمین، تراکم جمعیت و قدرت خرید خانوارها برمیگردد. با این حال، در برخی استانها مانند کردستان و کرمانشاه، شکاف میان مالکیت شهری و روستایی بسیار چشمگیر است؛ جایی که حدود ۹۰ درصد روستاییان مالک خانهاند اما در شهرها این عدد به حوالی ۶۰ درصد میرسد.
این شکاف فقط یک تفاوت آماری نیست؛ بلکه نشانهای از نابرابری اقتصادی، تمرکز مالکیت و فشار بر مستاجران شهری است. از سوی دیگر، کمبود فرصتهای اقتصادی در روستاها باعث مهاجرت بیشتر به شهرها شده و همین روند، بحران مسکن شهری را تشدید میکند. شکافی که نمیتوان در تحلیل بازار مسکن نسبت به آن بیتفاوت ماند.
کپی بخش یا کل هر کدام از مطالب "زندگی رویایی" تنها با کسب مجوز مکتوب امکان پذیر است.