به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد،  باران که می‌بارد، مردم در بسیاری از استان‌ها به آمدن آب فکر می‌کنند؛ اما در لرستان، نخست به رفتن خاکی فکر می‌کنند که از دامنه‌های زاگرس کنده می‌شود و همراه سیلاب‌ها پایین می‌رود؛ انگار کوه، ذره‌ذره استخوان‌های خودش را از دست می‌دهد.

طبق آمارهای رسمی، میانگین فرسایش خاک در کشور 16 تن در هر هکتار است؛ اما در لرستان این عدد به 25 تن رسیده و در برخی مناطق بحرانی مانند بخش‌هایی از کوهدشت حتی از مرز 50 تن نیز عبور کرده.

با این وضعیت هر هکتار زمین، سالانه بخشی از حاصلخیزترین لایه خود را از دست می‌دهد؛ لایه‌ای که شکل‌گیری چند سانتی‌متر آن گاه صدها سال زمان برده‌است.

خاک، برخلاف تصور عمومی، یک ماده بی‌جان ساده نیست؛ موجودی زنده است که حافظه باران، ریشه و بذر را در خود نگه می‌دارد. وقتی فرسایش آغاز می‌شود، تاریخ زمین از بین می‌رود.

به‌گفته شیرزاد نجفی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری لرستان، اگر کنترل رواناب‌ها و پروژه‌های آبخیزداری به‌صورت جدی دنبال نشود، بارندگی‌ها به‌جای تغذیه سفره‌های زیرزمینی، به سیلاب و فرسایش تبدیل می‌شوند.

در این چارچوب تفاهم‌نامه‌ای در سطح سه‌هزار میلیارد تومان برای اجرای پروژه‌های آبخیزداری تنظیم شده که حدود یک‌میلیون هکتار را پوشش خواهد داد و اجرای آن سه سال زمان نیاز دارد.

در کنار این پروژه‌ها، اجرای طرح کاشت یک میلیارد درخت نیز در دستور کار قرار گرفته؛ طرحی ملی که سهم لرستان در آن حدود 30 میلیون اصله نهال عنوان می‌شود.

به‌گفته مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری، لرستان باید هم نهال تولید کند و هم عملیات کاشت را انجام دهد و اکنون این طرح وارد سومین سال اجرا شده‌است.

طبق اعلام نجفی بخشی از ظرفیت مردمی و اجرایی این طرح از طریق همکاری با گروه‌های جهادی، بسیج و قرارگاه امام حسن مجتبی فعال شده و در برخی مناطق، مشارکت مردمی در کاشت گونه‌های مثمر مانند انار، انجیر، گردو و سیب افزایش یافته‌.

در لرستان، خاک فقط خاک نیست؛ حافظه کوهستان است. همان چیزی که ریشه بلوط‌ها را نگه می‌دارد، آب را آرام می‌کند و زندگی روستاها را ادامه می‌دهد. وقتی خاک می‌رود، فقط زمین فقیر نمی‌شود؛ بخشی از آینده نیز از بین می‌رود.

انتهای پیام/ 644